Subscribe to Posts
ยาทุกชนิดจะมีอายุระยะหนึ่งแล้วจะมีวันหมดอายุ โดยสามารถทราบวันหมดอายุได้จากฉลากยา ซึ่งจะบ่งบอกวันหมดอายุไว้หรือหากมีเฉพาะวันผลิตก็ไม่ควรใช้ยานั้นหลังผลิตไปแล้ว 5 ปี สำหรับยาทั่วไปหรือไม่เกิน 3 ปี สำหรับยาปฏิชีวนะแม้ว่าจะยังไม่พบว่ายานั้นเปลี่ยนสภาพไปจากปกติเมื่อมองดูด้วยตาเปล่าก็ตาม เพราะจะถือว่ายาดังกล่าวหมดอายุแล้ว
แต่หากเมื่อใดการเก็บรักษาอยู่ในสภาพไม่เหมาะสม เช่น ทิ้งไว้ในซองยาที่ภาชนะปิดไม่สนิทและไม่มีสารกันชื้น เก็บในที่ร้อนถูกแสงแดด อยู่ในที่ความชื้นเข้าไปได้ ยานั้นก็จะมีการเสื่อมสภาพก่อนอายุจริงได้ ก็ไม่ควรนำยานั้นมาใช้เช่นกัน
ลักษณะการเสื่อมสภาพของยาอาจสังเกตได้ดังนี้
ยาเม็ด เม็ดยาจะมีลักษณะแตกร่วน เปลี่ยนสี ยาที่เคลือบน้ำตาลเยิ้มเหนียว เป็นรอยด่างหรือแตกร่อน เป็นต้น
ยาแคปซูล แคปซูลจะบวม พองออก หรือจับตัวกัน
ยาน้ำแขวนตะกอน เช่น ยาลดกรด ยาแก้ท้องเสีย ตะกอนจะจับกันเป็นก้อนแข็ง เขย่าแรงๆ ก็ไม่กระจายตัว หรือกลิ่น สี รสยาเปลี่ยนไปจากเดิม
ยาน้ำเชื่อม เช่น ยาน้ำลดไข้สำหรับเด็ก ยาจะขุ่นมีตะกอน สีเปลี่ยน มีกลิ่นบูดเปรี้ยว
การใช้ยาอย่างถูกวิธีจะก่อให้เกิดประโยชน์ในการรักษา หากใช้ยาผิด ยาเก่าเก็บ หรือใช้ยานอกเหนือจากคำแนะนำของแพทย์ก็อาจก่อให้เกิดผลเสียมากกว่าผลดีได้
